wcześniej, od 1994 roku uznawany był za narażonego (VU, Vulnerable). Każdą z wysp, na których występuje, z wyjątkiem Denis, uznano za ostoję ptaków IBAW spisie zasiedlanych obszarów IBA na stronie BirdLife International błędnie pominięto wyspę Aride, na którą gatunek reintrodukowano..
Dawniej zagrożeniem dla wikłaczy seszelskich było łapanie ich przez niewolników ze względu na rzekome niszczenie upraw połączone z degradacją środowiska. Obecnie głównym zagrożeniem jest potencjalna konkurencja i drapieżnictwo ze strony wprowadzonych na wyspy gatunków. Przedstawiciele F. sechellarum zdają się wykazywać pewien stopień tolerancji na drapieżnictwo zdziczałych kotów oraz szczurów wędrownych (Rattus norvegicus). Większym zagrożeniem mogą być szczury śniade (R. rattus). Trend populacji szacowany na wzrostowy. Całkowita jej liczebność według BirdLife International wynosiła w 2004 około 3500 osobników, w tym 2300 dorosłych.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Wikłaczowate Kategoria:Ptaki Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1867 roku Kategoria:Fauna endemiczna Seszeli Kategoria:Taksony opisane przez Edwarda Newtona