Tymczasem na powierzchni dolnej leżą kłykcie potyliczne. Są to owalne twory pokryte tkanką chrzęstną, których wypukłość zaznacza się w kierunku strzałkowym, a także poprzecznym, o osiach długich zbiegających się w kierunku przednim. U podstawy rzeczonych kłykci znajduje się ujście kanału nerwu podjęzykowego, który to kanał przebiega w kości potylicznej w kierunku bocznym i do przodu. Prócz jednoimiennego nerwu w kanale znajdują się związane z nim naczynia krwionośne tworzące sploty żylne. U skraju kłykciów znajduje się przyczep torebki stawów szczytowo-potylicznych, a także więzadła skrzydłowate. Z kolei za kłykciami leży dół kłykciowy (fossa condylaris vel fossa condyloidea), stanowiący miejsce ujścia kanału kłykciowego mieszczącego żyłę wypustową kłykciową. W przypadku zgięcia głowy ku tyłowi znajduje się tam brzeg tylny dołka stawowego górnego pierwszego kręgu.
Wyróżnia się też brzegi przyśrodkowy i boczny części bocznych kości potylicznej. Ten pierwszy stanowi ograniczenie boczne otworu wielkiego.