W latach 1971-1990 był organizatorem oraz pierwszym dyrektorem Centrum Badań Molekularnych i Makromolekularnych PAN w Łodzi.
Jego badania naukowe dotyczyły chemii i stereochemii związków fosforoorganicznych w powiązaniu z chemią siarki, selenu, krzemu i fluoru. Wraz ze współpracownikami z Politechniki Łódzkiej i CBMiM PAN stworzył Łódzką Szkołę Chemii Fosforu, która wywarła wpływ na rozwój tej dziedziny w kraju i zagranicą. Jest autorem ponad 400 oryginalnych prac naukowych i 37 patentów. Wypromował 29 doktorów.
W 1977 roku został wybrany członkiem Biura Międzynarodowej Unii Chemii Czystej i Stosowanej (IUPAC). W latach 1979-1981 był członkiem Komitetu Wykonawczego IUPAC. W 1969 roku został członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk. Był także zagranicznym członkiem Francuskiej Akademii Nauk i Berlińskiej Akademii Nauk. Uzyskał tytuł Professorial Fellowship of Churchill College (Cambridge) oraz był członkiem Royal Society of Chemistry (FRSC). Za zasługi naukowe i organizacyjne otrzymał w 1987 roku tytuł doktora honoris causa Politechniki Łódzkiej.