Innokientij Pietrowicz Astrachancew, ros. Иннокентий Петрович Астраханцев (ur. 8 października 1871, zm. 30 czerwca 1961 w Encarnación) – rosyjski wojskowy (pułkownik), działacz emigracyjny, teozof.
Życiorys W 1891 ukończył Syberyjski Korpus Kadetów, zaś w 1893 2 Konstantynowską Szkołę Wojskową. W stopniu podporucznika służył w 165 Kowelskim Pułku Piechoty. W 1899 jako porucznik przeszedł do 193 Kowelskiego Pułku Piechoty. W tym samym roku zwolniono go do rezerwy.
Po wybuchu wojny rosyjsko-japońskiej 1904-1905 został zmobilizowany do 12 Syberyjskiego Barnaulskiego Pułku Piechoty. Awansował na sztabskapitana. Był ranny. Po wyleczeniu przeszedł do policji w Sankt Petersburgu. Od 1907 r. w stopniu sztabsrotmistrza służył w Samodzielnym Korpusie Żandarmów. Objął obowiązki adiutanta permskiego gubernialnego zarządu żandarmerii. Następnie pełnił obowiązki adiutanta permskiego policyjnego zarządu kolejowego żanfarmerii, a potem adiutanta grodzieńskiego gubernialnego zarządu żanfarmerii. Od 1908 w stopniu rotmistrza był zastępcą kierownika tyfliskiego gubernialnego zarządu żandarmerii. W 1909 został zastępcą kierownika kowieńskiego gubernialnego zarządu żandarmerii. Następnie przeniesiono go do wileńskiego gubernialnego zarządu żandarmerii.