W 1935 ihumenia Teofania została aresztowana i skazana na zsyłkę do Ufy. Przez trzy lata była jeszcze czynna cerkiew Ikony Matki Bożej „Pocieszycielka”. Została ona zamknięta w 1938; w tym też roku aresztowany i rozstrzelany został służący w niej protodiakon Władimir Bielajew. Zabudowania klasztoru przekazano instytutowi budowy maszyn elektrycznych.
Klasztor został restytuowany w 1996, stopniowo wspólnota odzyskała dawne zabudowania monasterskie, które wymagały natychmiastowego remontu. Pierwszą z monasterskich cerkwi, którą przywrócono do użytku liturgicznego, była świątynia pod wezwaniem Kazańskiej Ikony Matki Bożej. Następnie odnowiono także cerkiew Ikony Matki Bożej „Pocieszycielka” i wzniesiono świątynie pod wezwaniem Wprowadzenia Matki Bożej do Świątyni oraz Świętych Sergiusza z Radoneża i Niny. Trwają prace przy odnowieniu soboru Zmartwychwstania Pańskiego. W 2021 r. zakończono odbudowę 55-metrowej dzwonnicy.
Mniszki zajmują się prowadzeniem domu dziecka, centrum diagnostyki onkologicznej dla kobiet oraz szkoły cerkiewnej.
Przełożone monasteru ihumenia Teofania (Gotowcowa), 1849–1866 ihumenia Eustolia (Jerofiejewa), 1866–1886 ihumenia Walentyna (Iwanowska), 1888–1904 ihumenia Antonia (Reinbot), 1904–1916 ihumenia Teofania (Rentel), 1917–1932 ihumenia Zofia (Silina), od 1996 (godność ihumeni nadana w 2002)Priczt
Przypisy
Petersburg, Zmartwychwstania Zmartwychwstania Kategoria:Zabytki w Petersburgu