Franciszek Wolf (ur. 2 kwietnia 1884 we Lwowie, zm. ?) – pułkownik saperów Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 2 kwietnia 1884 we Lwowie.
W 1905 rozpoczął zawodową służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej armii. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 listopada 1905 w korpusie oficerów piechoty i wcielony do 11 batalionu pionierów w Przemyślu. Na porucznika awansował ze starszeństwem z 1 listopada 1911 w korpusie oficerów piechoty i został przeniesiony do 9 batalionu pionierów w Krakowie. 1 października 1912 jego oddział został przeformowany w batalion saperów nr 1, a jemu powierzono funkcję adiutanta batalionu. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych monarchii austro-węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach. W latach 1914–1918 walczył na frontach I wojny światowej w szeregach macierzystego oddziału, który został przemianowany na batalion saperów nr 12. Na kapitana awansował ze starszeństwem z 1 maja 1915 w korpusie oficerów piechoty.