Wołmontowicze, Wołmany (lit. Valmančiai) – wieś (przysiółek) na Litwie, w okręgu szawelskim, w rejonie radziwiliskim. Geografia Miejscowość położona ok. 4 km na południe od Pacuneli, ok. 15 km na południowy wschód od Bejsagoły, ok. 31 km na południowy zachód od Poniewieża. Historia W okresie Rzeczypospolitej Obojga Narodów Wołmontowicze były okolicą szlachecką na terenie Laudy, w parafii Bejsagoła. Po III rozbiorze znalazły się w granicach zaboru rosyjskiego – powiat poniewieski guberni kowieńskiej. Po I wojnie światowej miejscowość znalazła się w granicach odrodzonej Litwy.
We wsi urodził się Aleksander Domaszewicz.
Wołmontowicze w kulturze Wołmontowicze jako zaścianek szlachty laudańskiej pojawiają się w „Potopie” Henryka Sienkiewicza. Opisane zostały jako miejscowość zamieszkana przez ród Butrymów należący do szlachty zaściankowej:
W połowie drogi między Wołmontowiczami i Mitrunami, w karczmie Doły, doszło do awantury pomiędzy wracającymi z kościoła Butrymami a osławionymi oficerami Andrzeja Kmicica. W wyniku starcia zabici zostali kompani chorążego orszańskiego. W zemście za to Kmicic spalił Wołmontowicze.