Berna Eli „Barney” Oldfield (ur. 3 czerwca 1878 w Wauseon, zm. 4 października 1946 w Beverly Hills) – amerykański kierowca wyścigowy.
Kariera wyścigowa W swojej karierze Oldfield startował głównie w Stanach Zjednoczonych w mistrzostwach AAA Championship Car oraz towarzyszącym mistrzostwom słynnym wyścigu Indianapolis 500. Zanim jednak powstały mistrzostwa Amerykanin miał na swoim koncie wiele sukcesów sportowych. W latach 1903–1904 wygrał cztery wyścigi na torze Glenville Driving Track, cztery wyścigi na Ingleside Race Track i na torze Brunots Island Race Track również cztery wyścigi. Jako pierwszy człowiek przekroczył prędkość 60 mil na godzinę na torze owalnym.
W mistrzostwach AAA Championship Car Oldfield startował od początku istnienia, od 1905 roku. W pierwszym sezonie kontynuował swoją passę z poprzednich lat. Wygrał pięć wyścigów i sześciokrotnie stawał na podium. Dorobek 22 punktów pozwolił mu zdobyć tytuł mistrzowski. Do 1912 roku Amerykanin stawał na podium tylko w niepunktowanych rundach, bądź w odrębnych wyścigach. Na podium mistrzostw powrócił w sezonie 1913, kiedy został sklasyfikowany na ósmym miejscu w klasyfikacji generalnej. Rok później wystartował w wyścigu Indianapolis 500, który w samochodzie Stutz ukończył na piątej pozycji. W mistrzostwach nie odniósł zwycięstwa, jednak trzykrotnie stawał na podium.