Po zakończeniu I wojny światowej podjęła szeroką działalność społeczną. W latach 1918–1921 była prezeską Towarzystwa Polek w Katowicach, natomiast na przełomie 1918 i 1919 roku wstąpiła do Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska.

Jej dom w czasie powstań i plebiscytu stanowił jeden z głównych punktów kontaktowych łączników pomiędzy Górnym Śląskiem a Polską. U niej składano materiały propagandowe oraz przechowywano tajne akta ośrodków, kierujących akcją polską w tym okresie. Prawdopodobnie podczas II i III powstania śląskiego była kurierką i sanitariuszką oraz brała udział w akcjach pomocniczych. W okresie plebiscytu w jej mieszkaniu mieściło się jedno z biur Polskiego Komisariatu Plebiscytowego, a sama także była członkinią Dowództwa Obrony Plebiscytu. Dzięki biegłemu władaniu polskim językiem literackim odegrała znaczną rolę w polskiej akcji plebiscytowej. W czasie III powstania śląskiego w jej domu znajdował się jeden z powstańczych magazynów broni, a także był to jeden z głównych powstańczych ośrodków sanitarnych. Tam także nastąpiło formalne przekazanie funkcji naczelnego wodza III powstania śląskiego płk. Maciejowi Mielżyńskiemu.