Wyszedł na wolność podczas rewolucji lutowej 1917 r. i wkrótce znalazł się w Piotrogrodzie, gdzie wstąpił do Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza Rosji (bolszewików) (przyjęty z zaliczeniem stażu partyjnego od 1907 r.). Wziął udział w rewolucji październikowej, po której od 1918 r. pracował w CzeKa w Moskwie i Tule. Podczas wojny polsko-bolszewickiej 1920 r. był funkcjonariuszem Wydziału Specjalnego Frontu Zachodniego Armii Czerwonej. Pozostał w ZSRR, kontynuując służbę w sowieckich organach bezpieczeństwa. Od 1922 r. był członkiem przedstawicielstwa OGPU przy Leningradzkim Okręgu Wojskowym. W latach 1927–1930 pełnił funkcję naczelnika OGPU w Pskowie, a następnie naczelnika wydziału miejsc odosobnienia (łagrów) NKWD na Krymie.
Podczas wielkiej czystki został aresztowany 15 lipca 1937 pod zarzutem działalności kontrrewolucyjnej, po czym wykluczony z WKP(b). Wyrokiem z 25 sierpnia 1937 skazano go na śmierć i dwa dni później rozstrzelano. Podczas czystki zginął też jego brat Roman (ur. w 1899 w Warszawie, bezpartyjny funkcjonariusz NKWD, strażnik łagru w Saratowie) i szwagier Leon Kromplewski.