Chociaż niektórzy komentatorzy zwracali uwagę, że gracz ma taką samą możliwość zabijania cywili, jak w seriach gier Grand Theft Auto czy Fallout, dziennikarz Forbesa stwierdził, że w wymienionych pozycjach gracz jest karany za negatywne zachowania. Hatred natomiast tego nie robił, gdyż przemoc to dosłownie cała zawartość tej gry. Mike Splechta z GameZone kwestionował czas produkcji gry i to, że może stać się następnym kozłem ofiarnym w dyskusji o przyczynach masakr w szkołach oraz innej przemocy. Ben Kuchera z Polygon napisał, że zwiastun to nieudana próba szokowania widzów i nazwał go dziecinnym ściąganiem uwagi przypominającym „kulturę szoku” z lat 90. XX wieku. W odpowiedzi Zieliński powiedział, że tak zwana taktyka szoku „zrobiła swoją robotę” i dodał, że reakcja przemysłu odzwierciedla poprawność polityczną, przeciwko której gra się buntuje. Bazując na liczbie kliknięć przycisku „lubię to” na publicznym profilu na Facebooku, firma została zapytana o przynależność jej pracowników do antyislamskiej Polskiej Ligi Obrony. Destructive Creations odpowiedziało, że nie popiera tej organizacji, ani żadnej „ideologii totalitarnej” i docenia rozgłos pomimo złośliwości.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Hatred · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.