W 1981 r. rozbudowano kaplicę oraz przeprowadzono jej gruntowny remont. Zburzono najpierw stare drewniane prezbiterium (20 m²), a następnie wybudowano nowe – murowane (30 m²). Stary neogotycki ołtarz znajdujący się w prezbiterium, zastąpiono nowym drewnianym ołtarzem spełniającym wymagania uchwał II Soboru Watykańskiego. Wystój wewnętrzny kaplicy został poświęcony 8 grudnia 1981 r. przez bpa Ignacego Tokarczuka.
W latach 1997–1999, kaplica była kościołem rektoralnym, zarządzanym przez rektora kościoła ks. Stanisława Węglarza. Od erygowania parafii Cieszacin Wielki, 8 grudnia 1999 r., kaplica stała się kościołem parafialnym nowo-powstałej parafii do 2007 r., gdy oddano do użytku nowy kościół w Cieszacinie Wielkim. 18 grudnia 2007 r., miało miejsce ostatnie nabożeństwo w drewnianej kaplicy. Ówczesny proboszcz parafii, ks. Robert Niemczyk, przytoczył historię opisywanej parafii oraz zarys wydarzeń, związanych z omawianą świątynią. Po zakończonej modlitwie, przeniesiono Najświętszy Sakrament do nowego kościoła parafialnego, gdzie sprawowano Najświętszą Liturgię. Ostatnim wymownym symbolem było zabicie gwoźdźmi wejścia do dawnego kościoła, kończąc tym samym oficjalne jego funkcjonowanie.
Obecny kościół parafialny