Dworek pochodził z 1. połowy XIX wieku i figurował pod adresem ówczesnym ulicy Lwowskiej pod numerem konskrypcyjnym 225. Dom był w stylu dworkowym, parterowy, drewniany, z dachem pokrytym blachą, wybudowany na planie kwadratu, w środku którego istniało podwórko, wewnątrz posiadał obieg w formie amfilady. Tym samym w praktyce niemożliwe było wyłączenie jednego z pokoi bez odcięcia przejścia do przez do pozostałych. Według wspomnień Tadeusza Hoffa dom miał kształt podkowy i był wybudowany z drewna modrzewiowego. Posiadał dwie piwnice ze sklepieniami kolebkowymi, miał konstrukcję zrębową, zaś na ścianie wschodniej istniały ganek i weranda. Przód całości budynku przylegał do ulicy Lwowskiej (ulokowano w niem opisaną niżej aptekę). Od tej części odbiegały równolegle do siebie dwa skrzydła, przedzielone pasażem: w lewym zamieszkiwała rodzina Lipińskich, a w prawym żyła rodzina Beksińskich (Walenty i Mateusz ożenili się z siostrami Machalskimi). W Wielkanoc 1884 roku budynek mieszkalny uległ spaleniu, wobec czego na mieszkalny zaadaptowano pierwotny warsztat, przenosząc warsztat w inne miejsce. Pomiędzy skrzydłami stała studnia, wykonana z drewna i obudowana, a przy niej rosła jodła. Z werandy od strony wschodniej istniało zejście stromymi schodami do ogrodu przylegającego od wschodniej strony.