W 1845 została wyznaczona na pierwszą przełożoną Nowodziewiczego Monasteru Zmartwychwstania Pańskiego w Petersburgu. W tym samym roku przybyła do Petersburga razem z grupą innych mniszek delegowanych do nowego klasztoru. Nowy monaster uzyskał poparcie rodziny carskiej; w 1849 przystąpiono do budowy nowych, obszerniejszych zabudowań, w których miała żyć wspólnotaИсторический очерк. Teofania współfundowała rozbudowę klasztoru.
Pod kierunkiem ihumeni petersburska wspólnota rozwijała się, stając się monasterem znanym w całym kraju. Za swoją działalność Teofania otrzymała szereg nagród cerkiewnych. Zmarła w 1866 po kilkumiesięcznej chorobie i została pochowana w soborze Zmartwychwstania Pańskiego w kompleksie monasterskim.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1787 Kategoria:Zmarli w 1866 Kategoria:Rosyjskie ihumenie