Od czerwca 1922 był dowódcą wachty niszczyciela Kapitan Izylmietjew, od grudnia 1922 był artylerzystą niszczyciela Sładkij. Od czerwca do listopada 1923 był artylerzystą kanonierki Krasnoje Znamja, od lutego 1925 starszym artylerzystą, od maja 1926 starszym zastępcą dowódcy pancernika Pariżska Kommuna. Od kwietnia 1928 był dowódcą niszczyciela Artiom, od maja do października 1929 – Wojkow, od października 1930 – krążownika Aurora. Od kwietnia 1931 pełnił służbę jako szef Zespołu Okrętów Szkolnych sił morskich Morza Bałtyckiego. Od stycznia 1932 był dowódcą Kaspijskiej Flotylli Wojskowej, od stycznia 1933 dowódcą brygady pancerników Floty Bałtyckiej. Za dopuszczenie w czasie ćwiczeń do utraty okrętu podwodnego B-3 został pozbawiony stanowiska i przeniesiony на Morze Czarne na stanowisko dowódcy samodzielnego dywizjonu niszczycieli. Od marca 1937 był dowódcą brygady niszczycieli Floty Czarnomorskiej. W sierpniu 1937 został wyznaczony na szefa sztabu, a w styczniu 1938 – na dowódcę Floty Bałtyckiej. Od kwietnia 1939 był zastępcą ludowego komisarza Marynarki Wojennej ZSRR.