Zgodnie z gwarancją dowódcy polskiego, wojska polskie oszczędziły pałac, jednakże po ich odejściu miejscowa ludność splądrowała i podpaliła zabudowania dworskie. Był to jeden z ostatnich sukcesów Adama Tarły.
Przypisy
Bibliografia Wojciech Strzyżewski, Historia Kargowej i zarys dziejów miasta partnerskiego Weissenberg, Kargowa 2013 Ewa Kręglewska-Foksowicz, Barokowe rezydencje w Wielkopolsce, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1982 Korespondencja Józefa Andrzeja Załuskiego, 1724-1736, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław-Warszawa 1967 – „W Kargowie dywizja JM Pana marszałka konfederackiego z pachołkami wyprawnymi dobyła 250 Sasów, magazon wszystek saski tam z komendantem majorem Watzdorfem założony zabrała, czego zabrać nic można było, spalono, samego zboża różnego znajdowało się tam na piętnaście tysięcy korcy.”
Oblężenie Kargowej Kategoria:Bitwy w historii Niemiec Kategoria:Bitwy wojny o sukcesję polską Oblężenie 1735 Kategoria:Konfederacja dzikowska