Zwolniony z UW z powodów politycznych w 1971 roku, podjął pracę w Instytucie Sztuki PAN. W latach 1971–1977 był wykładowcą Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Od 1982 roku członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.
Specjalizował się w historii literatury angielskiej, a także historii i teorii dramatu. Od rozpoczęcia kariery naukowej w 1947 roku opublikował ponad 450 artykułów krytycznych, esejów, przekładów i recenzji. Edytor dzieł Daniela Defoe, Charlesa Dickensa i Williama Shakespeare’a. Tłumaczył sztuki teatralne z języków angielskiego i niemieckiego. Autor takich prac jak Kryzys języka w dramacie współczesnym. Rzeczywistość czy złudzenie? (1977) i Postać sceniczna i jej przemiany w teatrze XX wieku (1988).
Jego żoną była Zofia Sinko (1919–2006), profesor Instytutu Badań Literackich, historyk literatury doby oświecenia, tłumaczka i edytorka dzieł literatury angielskiej.
Zginął tragicznie jako ofiara rozboju, napadnięty przed swoim domem przez atakujących starsze osoby złodziei, chcących ukraść podjęte w tym dniu w banku pieniądze.