Włodzimierz Adolf Wolniewicz (ur. 17 kwietnia 1814 w Objezierzu, zm. 16 marca 1884 w Źrenicy) – polski agronom, publicysta, uczestnik powstań narodowych.
Życiorys Syn Antoniego (agronom, pułkownika Legionów Polskich we Włoszech, uczestnik powstania listopadowego oraz zbieracz książek, dzieł sztuki i monet) i Teresy z domu Swinarskiej. Uczył się w Berlinie w latach 1827–1830 w gimnazjum francuskim, a później do gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu do końca 1830 roku. Uczestniczył z rodzicami w 1831 roku w powstaniu. W Hohenheim, Getyndze i Weimarze zdobywał w latach 1832–1839 wykształcenie rolnicze, a interesowała go szczególnie chemia i agronomia. Od ojca wziął w zarząd w 1839 roku wieś Dębicz, którą doprowadził do rozkwitu. Jednocześnie rozwijał wszechstronną działalność publicystyczną. Podczas przymusowego pobytu na emigracji w latach 1846–1848, pogłębiał swą wiedzę w Collège de France i w Grignon, gdzie mieściła się szkoła agronomiczna.