Didascalia Apostolorum lub Didascalia – starożytny traktat chrześcijański znany jako Katolicka nauka dwunastu apostołów i świętych uczniów Zbawiciela naszego. Należy do literatury wczesnochrześcijańskiego prawa kanonicznego. Współcześnie zbiór datuje się na III w. (ok. 230 r.). Sam tekst przedstawia się jako owoc postanowień Dwunastu Apostołów na Soborze JerozolimskimPor. .
Zbiór Didascalia wzorował się na wcześniejszej pracy Didache. Autor jest nieznany, ale zapewne był biskupem, piszącym prawdopodobnie w północnej Syrii, w pobliżu Antiochii. Był prawdopodobnie lekarzem pochodzenia żydowskiego. W tekście znajdują się obfite cytaty biblijne, Didache, Pasterza Hermasa, pism Ireneusza z Lyonu, apokryfów: Ewangelii Piotra i Dziejów Pawła.
Treść Nie jest to traktat o przemyślanej kompozycji. W numerach 1-2 Didaskalia zaczynają od nauk dla małżonków. W n.3 przechodzą do omówienia zasad wyboru i konsekracji biskupów, święceń prezbiteratu i diakonatu, a także prowadzenia do wiary katechumenów. W dalszych numerach, od 4 do 9, omówione są prawa i obowiązki biskupów: w numerach 5-7 mowa jest o trosce biskupa o grzeszników, odbywających pokutę, a w n. 8 jak ma się opiekować ubogimi. Numery 12-13 poświęcone są omówieniu organizacji zgromadzeń liturgicznych.