Abraham ben Icchak Weinberg (Abraham Weinberg (I), Abraham ze Słonima, Rabi ze Słonima, hebr. אברהם וינברג, jid. Słonimer Rebe, ur. w 1802 (1804) w Słonimie, zm. w 1883 (1884) tamże) – cadyk chasydzki, założyciel dynastii cadyków ze Słonimia
Życiorys Zanim zainteresował się chasydyzmem, był już uznanym autorytetem rabinicznym i założycielem misnagdyckiej jesziwy w Słonimie, której przewodził w latach 1830–1843. Z czasem zrezygnował z tej funkcji i został uczniem Noacha z Lachowicz i Moszego z Kobrynia, który na krótko przed swoją śmiercią w 1858 wyznaczył go na swojego następcę w roli cadyka (część uczniów Moszego skupiła się wokół jego wnuka: Noacha Neftalego z Kobrynia). Szybko stał się jedną z najbardziej znaczących postaci chasydyzmu na terenach obecnej Litwy i Białorusi.
Chasydyzm Uchodził za wybitnego znawcę Tory i człowieka pobożnego, przesiąkniętego entuzjazmem religijnym (hebr. hitlahawut). Mówiono o nim, że „modlił się cicho, bez najmniejszego ruchu, lecz mimo to jego oblicze płonęło tak, iż patrzących nań przenikał hitlahawut”W odróżnieniu od Moszego z Kobrynia, który wiele uwagi poświęcał zastosowaniu Prawa w codziennym życiu, Abraham uznawał studiowanie Tory za wartość samą w sobie. Podkreślał znaczenie modlitwy, miłości do Boga i lęku przed Nim.