200px|right|thumb|Tablica nagrobna archimandryty na ścianie głównej monasterskiej cerkwi w Jabłecznej Narcyz, nazwisko świeckie Silwiestrow (ur. 1824 w guberni orłowskiej, zm. 18 listopada 1887 w Jabłecznej) – rosyjski mnich prawosławny, inspektor seminariów duchownych w Tomsku i Kursku, przełożony monasteru św. Onufrego w Jabłecznej w latach 1877–1887.
Życiorys Pochodził z guberni orłowskiej. Ukończył Kijowską Akademię Duchowną w 1854. Rok wcześniej, jeszcze podczas studiów, został postrzyżony na mnicha, a następnie wyświęcony na hieromnicha. Po ukończeniu studiów został nadzorcą szkoły duchownej w Nowogrodzie Siewierskim. Sześć lat później powierzono mu stanowisko nadzorcy szkoły duchownej przy soborze Mądrości Bożej w Kijowie, a następnie także drugiej takiej placówki w kijowskiej dzielnicy Padół. Już po roku został przeniesiony na stanowisko inspektora seminarium duchownego w Tomsku, zaś w 1864 – seminarium duchownego w Kursku. W 1868 został rektorem kurskiego seminarium, jednak jeszcze w tym samym roku pozbawiono go stanowiska i skierowano do Pustelni Glińskiej, stamtąd do monasteru św. Mikołaja w Rylsku i wreszcie do monasteru Świętych Borysa i Gleba w Grodnie. W 1876, na wniosek arcybiskupa chełmsko-warszawskiego Leoncjusza, który znał Narcyza z Akademii Duchownej, hieromnichowi powierzono kierowanie monasterem św.