W źródłach archeologicznych, zarówno grobowych reliefach i malowidłach, jak również modelach widać różnorodność zawodów i wyspecjalizowanie poszczególnych grup rzemieślników: stolarzy, złotników, jubilerów, budowniczych, rzeźbiarzy (rzeźbiarstwo było traktowane jako rzemiosło i sztuka), garbarzy, garncarzy, wytwórców naczyń kamiennych, powroźników, ceglarzy, tkaczki, piekarzy, kucharzy, rzeźników czy browarnikówBaines, Malek 1996, s. 194-195.
Oprócz wytwarzania na potrzeby własne gospodarstw rolnych, powstawały wyspecjalizowane manufaktury, zajmujące się produkcją dla państwa i bogatych właścicieli.
Wyprawy handlowe thumb|Wymiana handlowa, relief z grobowca Cheruefa (XVIII dyn.) Egipt podejmował wyprawy handlowe do innych państw basenu Morza Śródziemnego, Bliskiego Wschodu, Azji oraz do niektórych państw afrykańskich. Z Lewantu sprowadzano drewno, niezwykle potrzebne między innymi do budowy wszelkiego typu statków, których duża wartość opierała się na położeniu geograficznym Egiptu – głównym wewnętrznym szlakiem komunikacyjnym był Nil, a najczęstszą drogą w wyprawach zagranicznych były szlaki morskie.