Rumuńska Konwencja Demokratyczna (rum. Convenția Democrată Română, CDR) – rumuńska koalicja partii politycznych i organizacji społecznych o profilu centroprawicowym, działająca w latach 1991–2000.
Historia CDR powstała w listopadzie 1991 jako sojusz około 20 ugrupowań partyjnych i organizacji pozarządowych stojących w opozycji wobec rządzącego Frontu Ocalenia Narodowego. Liderem koalicji został Emil Constantinescu, który w 1992 zajął drugie miejsce w wyborach prezydenckich. Wśród sygnatariuszy znalazły się Partia Narodowo-Chłopska-Chrześcijańsko-Demokratyczna (PNȚCD), Partia Narodowo-Liberalna (PNL), Rumuńska Partia Socjaldemokratyczna (PSDR), Partia Sojuszu Obywatelskiego (PAC), Demokratyczny Związek Węgrów w Rumunii (UDMR) i Ekologiczna Partia Rumunii (PER). UDMR współpracował z CDR do 1995, jednak w wyborach w 1992 startował oddzielnie. PNL opuściła sojusz jeszcze przed wyborami w 1992 (powróciła do niego w 1995), co doprowadziło do rozłamów w partii i powstania PNL-Aripa Tânără (PNL-AT) oraz PNL-Konwencji Demokratycznej (PNL-CD), które pozostały w CDR.
W wyborach parlamentarnych w 1992 CDR zajęła drugie miejsce, otrzymując 20,0% głosów do Izby Deputowanych i 82 mandaty poselskie, a także 20,2% głosów do Senatu i 34 mandaty.