mały|Grób Zygmunta Jaxy-Chamca na cmentarzu Powązkowskim Zygmunt Jaxa-Chamiec h. Gryf (ur. 24 marca 1882 w Wiedniu, zm. 27 grudnia 1948 w Warszawie) – polski działacz gospodarczy, organizator polskiej radiofonii, pierwszy dyrektor Polskiego Radia.
Życiorys Urodził się jako najstarszy syn Antoniego Jaxy-Chamca h. Gryf (1847–1915) i Marii Cecylii Ursyn-Pruszyńskiej h. Rawicz (1863–1944), którzy byli posiadaczami majątku Stepańce w pobliżu Kaniowa. W 1900 roku ukończył gimnazjum w Kijowie, w nagrodę za dobre wyniki w nauce otrzymał złoty medal. Początkowo studiował rolnictwo i ekonomię na Uniwersytecie Lwowskim, studia ekonomiczne kontynuował w Wiedniu, a następnie w Genewie. Następnie wyjechał do Strasburga, gdzie studiował medycynę, szczególną uwagę zwrócił na bakteriologię. W 1910 roku uzyskał tytuł doktora medycyny, ale choroba ojca zmusiła go do powrotu w rodzinne strony i przejęcia zarządzania majątkiem. Wkrótce powierzył go starszej siostrze, a sam próbował swoich sił dzierżawiąc inne gospodarstwo wielkopowierzchniowe. Niepowodzenie sprawiło, że wyjechał do Warszawy, gdzie zarządzał dobrami hrabiny Marii Branickiej. Jesienią 1915 roku został dyrektorem administracyjnym Operetki Warszawskiej, która znajdowała się w złej sytuacji finansowej.