Zastąpił go Roman Starzyński.

W 1936 roku związał się z branżą filmową, przy pomocy prywatnego kapitału chciał w ramach Polskiej Spółki Filmowej wybudować nowoczesne atelier dźwiękowe i produkować filmy na światowym poziomie. Jego wspólnikami zostali Tadeusz Sułowski, Mieczysław Broniewski i reżyser Romuald Gantkowski, który był związany z ówczesnym rządem. Pierwszą produkcją był melodramat Płomienne serca, którego budżet należał do najwyższych w dwudziestoleciu. Romuald Gantkowski wyreżyserował film o silnych cechach propagandowych, współpracowały przy jego powstaniu niemieckie firmy branży filmowej. Sprawiło to, że spotkał się on z radykalnym bojkotem środowisk żydowskich, a ponadto nie doszło do planowanej wymiany filmowej z Niemcami. Na początku 1939 roku Polska Spółka Filmowa zbankrutowała.

Podczas kampanii wrześniowej zaangażował się w tworzenie struktur organizacyjnych Straży Obywatelskiej, a następnie kierował tamtejszym sekretariatem. Podczas II wojny światowej Zygmunt Jaxa-Chamiec przebywał w Warszawie, a po upadku powstania udało mu się przedostać do Katowic, gdzie przebywał do końca działań wojennych.