Kolejne popiersia powstały około 1380-1382 r. Po północnej stronie zostali ukazani Wacław I Luksemburski, kierownicy budowy katedry praskiej: Beneš Krabice z Weitmile i Ondřej Kotlík, architekci Piotr Parler i Mateusz z Arras; po stronie południowej, pierwsi trzej arcybiskupi Pragi: Arnošt z Pardubic, Jan Očko z Vlašimi oraz Jan z Jenštejnu, nadto kolejni kierownicy budowy: Mikuláš Holubec i Leonard Bušek.
Najmłodszym dziełem jest popiersie Václava z Radče, który pełnił funkcję kierownika budowy (po 1 września 1385).
Ponadto, po stronie południowej na ścianach ukazano trzy maski oraz scenkę z psem i kotem, walczących, bądź figlujących ze sobą.
Tzw. górne tryforium Odpowiednikiem wewnętrznego tryforium jest tryforium zewnętrzne, tzw. górne (ze względu na nieco wyższą lokalizację) umieszczone u nasady okien oświetlające wnętrze chóru katedry. Istotę stanowi program obrazowy, który w przeciwieństwie do wewnętrznego ma charakter czysto sakralny, choć wraz z popiersiami wewnątrz stanowi od strony ideowej integralną całość. Popiersia zostały umieszczone po bokach okien, na ściankach przypór, wewnątrz nisz umieszczonych pod arkadami, o łukach w formie oślego grzbietu. Okno najdalej wysunięte na wschód flankują przypory z popiersiami Jezusa i Marii-Matki Bożej.