Kariera MMA Po spektakularnym kwietniowym zwycięstwie w turnieju, 18 października 1997 otrzymał szansę stoczenia walki o pas mistrza USWF z Heathem Herringiem. Tanner zdominował Herringa który po 6 minutach walki poddał się wskutek zmęczenia – jeszcze w tym samym roku zanotował pierwszą porażkę w karierze przegrywając w rewanżu z Herringiem na lokalnym turnieju w Teksasie. Do 1998 obronił pas USWF dwukrotnie. 7 lipca 1998 wyjechał do Japonii na prestiżowy turniej Pancrase Neo-Blood, który wygrał poddając wszystkich trzech rywali m.in. Ikuhise Minowe stając się pierwszym Amerykaninem który zwyciężył w turnieju Neo-Blood. Między 1998 a 1999 toczył walki naprzemiennie w Japonii i Stanach m.in. Pancrase (notując bilans 2-1), USWF (broniąc trzykrotnie tytułu) oraz UFC (wygrywając przed czasem dwie walki).
Rok 2000 również mógł zaliczyć do udanych, gdyż obronił kolejny raz tytuł USWF (w sumie od 1997 – 7 razy) oraz ponownie związał się z UFC. Mając rewelacyjny rekord 22 zwycięstw i tylko 2 porażek na UFC 29 (16 grudnia) ciężko znokautował ciosami i uderzeniami łokciami pod koniec 1. rundy Lance’a Gibsona, robiąc na zgromadzonej widowni duże wrażenie. Po tej wygranej otrzymał szanse stoczenia mistrzowskiego boju o pas wagi półciężkiej z mistrzem Tito Ortizem.