Kōsen Sōon (ur. 3 sierpnia 1816, zm. 16 stycznia 1892; jap. 洪川宗温) – japoński mistrz zen, najwybitniejszy uczeń mistrza Gisana Zenraia, znany pod swoim rodzinnym mianem jako Imakita Kōsen (今北洪川). Był bardzo ważną postacią zen w okresie przechodzenia z przednowoczesnej do nowoczesnej religii.
Życiorys Pochodził ze znanej rodziny w Settsu. Ponieważ jego ojciec był konfucjanistą, Kōsen studiował konfucjanizm i kształcił się w czytaniu chińskiej literatury. Pomiędzy 13 a 18 rokiem życia uczył się w szkole konfucjanisty Fujisawy Tōgaia (1794–1869), który zamiast nauk Konfucjusza i Mencjusza interesował się głównie naukami Laozi. Pod kierunkiem Fujisawy Kōsen nauczył się wartości intuicji i wewnętrznego doświadczenia. Prawdopodobnie wtedy zainteresował się zenemHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. Str. 407.