Henry Fox Young (ur. 23 kwietnia 1803 w Brabourne, zm. 18 września 1870 w Londynie) – brytyjski administrator kolonialny, w latach 1848−1854 gubernator Australii Południowej, a następnie pierwszy w historii gubernator Tasmanii (1855−1861).
Życiorys Młodość i początki kariery Był synem Aretasa Younga, administratora kolonialnego pracującego głównie w Ameryce Północnej i na Karaibach. Jako młody człowiek Young kształcił się na prawnika, ale najprawdopodobniej jego aplikacja adwokacka, którą odbywał w Londynie, zakończyła się niepomyślnie. W 1827 wyjechał na Trynidad, gdzie przebywał też wówczas jego ojciec. W latach 1830−1833 pracował w administracji Gujany Brytyjskiej, zaś w 1834 objął urząd skarbnika kolonii Saint Lucia. W latach 1835−1846 ponownie pracował w Gujanie, tym razem na stanowisku sekretarza kolonii, jednym z najwyższych w jej administracji. W 1846 powrócił na pewien czas do Anglii, zaś w kolejnym roku został mianowany zastępcą gubernatora Kolonii Przylądkowej, odpowiedzialnym za wschodnią część tego terytorium.