thumb|Pasquale Ottino, Święty Franciszek z Asyżu i muzykujący anioł, ok. 1620 Pasquale Ottino (także Ottini, ur. 1578 w Weronie, zm. 1630 tamże) – włoski malarz, tworzący na przełomie późnego manieryzmu i wczesnego baroku. Tworzył głównie w Weronie.

Życiorys Rekonstrukcja faktów z życia i działalności artysty jest niepewna ze względu na niewielką ilość zachowanych źródeł.

Szkolił się w pracowni Felice Brusasorciego, po śmierci którego ukończył w 1605 roku rozpoczęty przezeń obraz Zesłanie manny na pustyni, przeznaczony dla werońskiego kościoła San Giorgio in Braida (dzięki współpracy z Alessandro Turchim).

W najwcześniejszej fazie jego działalności artystycznej zauważalny był wpływ sztuki manierystycznej (Cykl tajemnic różańcowych, kościół w Engazza, prawdopodobnie 1613), zwłaszcza Giulia Romano i Jacopo Bassano.

Na początku XVII wieku przebywał w Rimini, gdzie udekorował kościół San Giuliano, a także w Rzymie, tworząc głównie na zlecenia Alessandro Perettiego Montalto.

W 1610 roku powrócił do Werony, natomiast w latach 1622–1623 był czynny w Padwie;