w biegu zjazdowym.
W 1939 roku wziął udział w Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym, rozgrywanych w Zakopanem w dniach 11-19 lutego. Startując w kombinacji norweskiej zajął 8. miejsce w klasyfikacji generalnej. W tym samym roku, podczas zawodów rozgrywanych w Trondheim/Lillehammer został akademickim mistrzem świata w kombinacji norweskiej.
W 1938 ukończył w Dywizyjny Kurs Podchorążych Rezerwy 21 DPG przy 4 Pułku Strzelców Podhalańskich w Cieszynie, którego dowódcą był wówczas mjr Antoni Karol Michalik.
Po wybuchu II wojny światowej został zmobilizowany. Podczas wojennej tułaczki trafił najpierw do Lwowa, a następnie skierował się ku granicy rumuńskiej. Wobec podjęcia informacji o zajęciu wschodnich terenów II Rzeczypospolitej przez wojska sowieckie, zawrócił do Lwowa, by w październiku 1939 roku powrócić do Zakopanego. Stamtąd, w styczniu 1940 roku przez Węgry przedostał się do Francji. Tam, w stopniu aspiranta, został wcielony do III batalionu 2 Pułku Grenadierów Wielkopolskich na stanowisko zastępcy dowódcy plutonu dowodzenia. Na tym stanowisku walczył w kampanii francuskiej. Po rozwiązaniu pułku (21 czerwca 1940) udało się mu przedrzeć do strefy Vichy, udając się w okolice Grenoble.