Osadzony był tam również jego brat Leonard (major służby saperskiej w stanie spoczynku, wcześniej oficer 3 Pułku Saperów Wileńskich i 6 Batalionu Saperów). Między 7 a 9 kwietnia 1940 przekazano go do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 015/2 z 5 kwietnia 1940, pozycja 55. Między 9 a 11 kwietnia 1940 został zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano potajemnie w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. Zidentyfikowany w 1943 podczas ekshumacji nadzorowanych przez Niemców, pod numerem 494 – dosłownie określony jako „Zielewicz Julian" (raport dzienny z 24 kwietnia 1943). Przy jego szczątkach znaleziono międzynarodową legitymację Aeroklubu, dwie karty rybołówcze, Odznakę Obserwatora Balonowego i krzyżyk z łańcuszkiem. Figuruje na liście Komisji Technicznej PCK pod numerem 0494.

Julian Sielewicz był kawalerem.