Marian Korczak (ur. 8 września 1897 w Wilnie, zm. 9–11 kwietnia 1940 w Katyniu) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Józefa i Marii z Michałowskich, urodzony 8 września 1897 w Wilnie. Od 1907 uczył się w szkole realnej w Petersburgu, gdzie w 1914 zdał maturę, a następnie w tym mieście rozpoczął naukę w Instytucie Inżynierii Dróg i Komunikacji. Od 1917 służył w I Korpusie Polskim w Rosji.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. W 1919 ukończył Szkołę Oficerską w Dęblinie, w 1919 Kurs ciężkich karabinów maszynowych w Jabłonnie, od 1921 do 1923 Centralną Szkołę Kawalerii w Grudziądzu. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, podczas której został dwa razy ranny: 20 maja 1920 pod Tuczą i 4 października 1920 pod Kajdanowem. W 1932 kurs w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie.