Corneliu Coposu (ur. 20 maja 1914 w Bobocie, zm. 11 listopada 1995 w Bukareszcie) – rumuński polityk, działacz przedwojennej partii chłopskiej, więzień polityczny w okresie dyktatury komunistycznej, po przemianach politycznych przewodniczący Partii Narodowo-Chłopsko-Chrześcijańsko-Demokratycznej (PNȚCD) i senator.

Życiorys Urodził się w Siedmiogrodzie w rodzinie greckokatolickiego duchownego. W latach 1930–1934 studiował prawo i ekonomię na Uniwersytecie w Klużu. Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Partii Narodowo-Chłopskiej (PNȚ), której jednym z liderów był jego krewny od strony matki Alexandru Vaida-Voievod. Od 1935 do 1937 Corneliu Coposu kierował organizacją młodzieżową tej partii, jednocześnie publikując w gazetach „Romania Noua”, „Mesajul” i „Unirea”. Następnie został osobistym sekretarzem Iuliu Maniu. W 1940 przeniósł się na stałe do Bukaresztu, gdy północny Siedmiogród został anektowany przez Węgry. Pracował w skierowanym do uchodźców z tego regionu czasopiśmie „Ardealul” oraz w innych periodykach. Po drugiej wojnie światowej stanął na czele okręgowych struktur reaktywowanej PNȚ.