Taksonomia i odkrycie Po raz pierwszy gatunek opisała Maria Koepcke na podstawie dwóch samic odłowionych mniej niż 70 km od stolicy Peru, Limy. Opis ukazał się w Publicaciones del Museo de Historia Natural „Javier Prado” w 1954. Jemiołusznik otrzymał nazwę Zaratornis stresemanni, akceptowaną obecnie przez IOC. Holotyp – samicę – odłowiła Koepcke 12 października 1953 w lesie Zárate w okolicy San Bartolomé (Region Lima) na wysokości 2700 m n.p.m. (podano koordynaty ). Został przekazany do Muzeum Historii Naturalnej w Limie, gdzie otrzymał oznaczenie MHN Orn 4332. Samce nie były zaobserwowane przed 1966, zaś pary ptaków nie obserwowano razem do 1976, kiedy Theodore A. Parker III stwierdził lęg w dystrykcie Yanac (Ancash). Po tym odkryciu powszechnie wierzono, że przedstawiciele obydwu płci tych ptaków zamieszkują odrębne środowiska i spotykają się razem tylko w celu rozrodu, wcześniej odbywając wędrówkę.