Stanisław Fiedorowicz (ur. 15 lipca 1904 w Warszawie, zm. w kwietniu 1940 w Katyniu) – lekkoatleta, medalista mistrzostw Polski w sztafecie 4 × 100 m, porucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się jako syn Zygmunta i Wandy z domu Milewska. Ukończył Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w 1923. Następnie został absolwentem Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie z 1930. Został awansowany do stopnia podporucznika ze starszeństwem z 1 stycznia 1932. Otrzymał przydział w rezerwie do 6 Pułku Piechoty Legionów w Wilnie. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 279. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty.
Uprawiał lekkoatletykę, w tym biegi sprinterskie, zaś jego specjalnością był bieg na 100 metrów. Podczas mistrzostw Polski 1926 w Warszawie zdobył złoty medal w sztafecie 4 × 100 metrów, reprezentując AZS Warszawa, wraz z nim biegli Zbigniew Jaworski, Stefan Kostrzewski i Władysław Dobrowolski, czwórka osiągnęła rezultat 45,6 sek.
Pracował na stanowisku dyrektora ZUS w Warszawie.