Otrzymał awans do stopnia inspektora.
Podczas pracy w Łucku Alfred Surmiński i jego zastępca na stanowisku naczelnika więzienia, Marian Dłużniewski, byli inicjatorami powstania tam Klubu Wioślarskiego „Temida”, założonego przez Związek Pracowników Więziennych RPPodkomisarz SW Marian Dłużniewski także został aresztowany przez sowietów w 1939, był osadzony w obozie w Ostaszkowie, po czym w 1940 zamordowany w Kalininie w ramach zbrodni katyńskiej – .
Po wybuchu II wojny światowej 1939, kampanii wrześniowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 był dyrektorem ww. departamentu. Następnie w toku ewakuacji trafił w okolice Łucka. Został aresztowany przez sowietów, po tym jak w Drohobyczu rozpoznali go byli więźniowie polityczni, osadzeni w więzieniu łuckim, podczas gdy Surmiński był tam wcześniej naczelnikiem (po 17 września 1939 wskutek podobnej denuncjacji aresztowanych zostało wielu pracowników więziennictwa). Był przetrzymywany w obozie w Kozielsku. Wiosną 1940 został przetransportowany do Katynia i rozstrzelany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940.