Zamierzano osiągnąć wielorakie korzyści: uspławnienie rzeki oraz gospodarcze wykorzystanie rozległych łąk nadnoteckich. Do 1795 r. prace nad realizacją projektu ograniczyły się do pomiaru łożyska rzeki i opracowania planów terenowych. Dalsze roboty przerwały późniejsze wydarzenia polityczneWoźniak-Hlebionek Agnieszka. Kanał Bydgoski, Brda i Noteć w pruskich planach inwestycyjnych w latach 1773-1915. [w:] Kronika Bydgoska XXIII (2001). Bydgoszcz 2002..
Na początku XIX wieku właściciel dóbr łabiszyńskich leżących po obu stronach środkowej Noteci czynił starania w celu wykorzystania żeglownego rzeki Noteci do transportu towarów rolnych. Z powodu opieszałości władz pruskich, które nie kwapiły się do podjęcia prac regulacyjnych, hrabia Fryderyk Skórzewski na własny koszt rozpoczął prace na Noteci i kanale zasilającym na terenie swojej posiadłości zmierzające do wyregulowania poziomu wód. Wykonano wówczas przekop omijający wielkie zakole Noteci. Na kanale zbudowano 2 śluzy, jedną na jego początku wraz z domem śluzowego i nazwano Antoniewo od imienia żony właściciela Antoniny z Garczyńskich.