thumb|Erazm z Rotterdamu Novum Instrumentum omne – pierwszy opublikowany grecki Nowy Testament (1516), przygotowany przez Erazma z Rotterdamu, a wydrukowany przez Jana Frobena z Bazylei. Erazm wykorzystał kilka rękopisów, jakie znalazł w Bazylei, ale niektóre partie przetłumaczył z Wulgaty. Ukazało się pięć wydań, najważniejszym z nich jest trzecie, wykorzystane przez Stefanusa. Stało się ono podstawą dla późniejszych wydań i jest często utożsamiane z textus receptus. Wydanie posiadało także łacińską kolumnę tekstu.
Tło historyczne Tekst łacińskiej Wulgaty wydany został drukiem jeszcze w 1452 roku (Biblia Gutenberga), grecki Psałterz Septuaginty wydany został w 1486 roku, a hebrajski tekst Biblii w 1488 roku. Wydania greckiego Nowego Testamentu drukiem długo jednak nikt nie podejmował – aż do początku XVI wieku. Chociaż teksty Magnificat i Benedictus z 1. rozdziału Ewangelii Łukasza wydane zostały w 1486, a tekst J 6,1-14 w 1514 roku, to pierwszym opublikowanym pełnym tekstem Nowego Testamentu w języku greckim było Novum Instrumentum omne (1516). Przygotowane zostało przez Erazma z Rotterdamu (1469–1536), wydawcą był Jan Froben (1460–1527) z Bazylei.