Przysłał mu dwa krótkie wyciągi z tego rękopisu, zawierała one teksty 1 Jana 4,1-3 i 1 Jana 5,7-11 (bez Commy).

Drugie wydanie Erazma stało się podstawą dla niemieckiego przekładu Lutra.

Trzecie wydanie W trzecim wydaniu (1522) Erazm zamieścił w greckim tekście Comma Johanneum, ponieważ dostarczono mu zawierający je grecki rękopis. Później stwierdzono, że był to XVI-wieczny rękopis – Codex Montfortianus, sporządzony prawdopodobnie około 1520 roku przez mnicha le Roy (lub le Froy). Erazm, pomimo iż zamieścił Comma w tekście, to jednak w Annotationes wyraził swoje wątpliwości co do jego autentyczności. Trzecie wydanie, według Milla, różniło się w 118 miejscach od wydania drugiego.

Jan Oekolampad i Gerbeliusz, współwydawcy Erazma, nakłaniali go do większego wykorzystania minuskułu 1 w trzecim wydaniu, jednak Erazm był zdania, że powstał on pod wpływem tekstu łacińskiego i ma drugorzędne znaczenie.

Trzecie wydanie wykorzystane zostało przez Roberta Estienne (Stephanusa) w jego wydaniach greckiego Nowego Testamentu w latach 1546–1549.