Wówczas przy obliczaniu wektora naprężenia z definicji zatem składowa x tego wektora to (podobne rozumowanie używamy dla naprężeń na ściance dolnej i tylnej tj.: ).
Drugim elementem wymagającym wyjaśnienia jest przybliżenie wartości naprężeń na ściankach przeciwległych do ścianek leżących na osiach. Skupmy się na ściance prawej na której naprężenie jest przybliżeniem naprężenia ze ścianki lewej w punktach o wsp. i wynosi ono To przybliżenie wzięło się z zastosowania wzoru Taylora na przybliżenie funkcji tj.:
Ponieważ wartość jest nieskończenie mniejsza od wartości więc wszystkie wyrazy z w potęgach wyższych niż jeden możemy porzucić, uznając za nieistotne (argument Leibnitza - związany z iloczynem pochodnych). W ten sposób otrzymaliśmy szukane przybliżenie naprężenia na przeciwległej ściance. Bardziej intuicyjne przedstawienie przybliżenia wartości w punkcie obrazuje rysunek pod sześcianem.