Codex Montfortianus albo minuskuł 61 (wedle numeracji Gregory—Aland), δ 603 (von Soden) – rękopis Nowego Testamentu, pisany minuskułą na papierze w języku greckim, pochodzi z XVI wieku. Księgi biblijne następują w kolejności odmiennej od tradycyjnej, ponadto rękopis zawiera pozabiblijne dodatki oraz noty marginalne. Wykorzystany został przez Erazma z Rotterdamu i Briana Waltona; znany jest ze względu na Commę Johanneum. Przechowywany jest w Dublinie. Nazwa pochodzi od jednego z poprzednich właścicieli.
Opis rękopisu Kodeks zawiera pełny tekst Nowego Testamentu, na 455 papierowych kartach (15,8 cm na 12 cm). Księgi mają następującą kolejności: Ewangelie, Listy Pawła, Dzieje Apostolskie, Listy powszechne (Jakub, Juda, 1-2 Piotra, 1-3 Jana)Kolejność Listów powszechnych jest ta sama, co w minuskule 326., Apokalipsa św. Jana. Tytuły ksiąg biblijnych pisane są na czerwono. Zawiera także pozabiblijne teksty, takie jak Credo Siedmiu Soborów, Życie Dwunastu Apostołów oraz Granice Pięciu Patriarchatów. Teksty te występują w rękopisach rodziny Ferrara.