zapalnik czasowy ostry do granatów ręcznych z 17 stycznia 1928, patent udzielony 4 grudnia 1929).

Po wybuchu II wojny światowej w okresie kampanii wrześniowej 4/5 września 1939 ewakuował się wraz z personelem ITU na wschód. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939, został aresztowany przez Sowietów w rejonie Zdołbunowa. Był przetrzymywany w obozie w Kozielsku, skąd nadesłał do rodziny listy. Wiosną 1940 został przetransportowany do Katynia i prawdopodobnie 4 kwietnia rozstrzelany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Został pochowany na terenie obecnego Polskiego Cmentarza Wojennego w Katyniu, gdzie w 1943 jego ciało zidentyfikowano podczas ekshumacji prowadzonych przez Niemców pod numerem 1996 (dosłownie określony jako Edward Łopato). Przy zwłokach Edwarda Łopatty zostały odnalezione część legitymacji oficerskiej, pismo Urzędu Skarbowego, karta szczepień, list.