thumb|Grób Bohdana i symboliczny Jana Jastrzębskiego na cmentarzu Powązkowskim. Jan Stanisław Jastrzębski herbu Ślepowron (ur. 23 kwietnia 1892 w Samborze, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – major dyplomowany artylerii Wojska Polskiego, burmistrz Lubartowa, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 23 kwietnia 1892 w Samborze, w rodzinie Mariana i Olimpii z Wesołowskich. W 1910 ukończył gimnazjum w Stanisławowie, wydział prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W latach 1908–1910 był członkiem Stowarzyszenia Młodzieży Polskiej w Stanisławowie. W latach 1914–1918, podczas I wojny światowej, walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej armii. Jego oddziałem macierzystym był 10 pułk artylerii górskiej. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1916 w korpusie oficerów artylerii polowej i górskiej.
27 stycznia 1920 rozpoczął naukę na II kursie Wojennej Szkoły Sztabu Generalnego w Warszawie. W połowie kwietnia 1920 został wysłany na front bolszewicki i przydzielony do Dowództwa 2 Brygady Artylerii.