Pod względem geologicznym góra zbudowana jest ze skał osadowych pochodzenia morskiego, głównie piaskowców, mułowców z otoczakami oraz łupków fyllitowych. Stoki góry pokrywa niewielka warstwa młodszych osadów z okresu zlodowaceń plejstoceńskich. W odległości około 350 m na północny zachód od szczytu, na wysokości około 730 m n.p.m., znajdują się niewielkie, sterczące skaliska. Z uwagi na znaczne zalesienie szczyt nie jest punktem widokowym. Ograniczona panorama na Biskupią Kopę rozciąga się z przecinki prowadzącej z przełęczy Petrovy boudy w kierunku szczytu.
Cała powierzchnia góry, łącznie z partią szczytową, oprócz niewielkiej polany i szerokiej przecinki leśnej na północno-wschodnim stoku, porośnięta jest lasem świerkowym regla dolnego ze znaczną domieszką drzew liściastych. Stoki są pokryte siecią ścieżek i dróg leśnych. Wschodnim stokiem trawersuje droga nr na trasie Zlaté Hory – Osoblaha. Drogę zbudowano pod koniec lat czterdziestych XIX wieku, w okresie kryzysu ekonomicznego. W przeszłości nazwano ją „drogą głodu” (niem. Hungerstrasse). Droga umożliwiła dogodną przeprawę przez Góry Opawskie, łącząc miejscowości związane z wydobyciem złota i srebra oraz ich przerobem, a rozmieszczone po wschodniej i zachodniej stronie masywu górskiego.