z przebojami „Aikaan sinikellojen” i „Aikuinen nainen”.
W następnych latach na płytach i kasetach ukazały się covery „Sata kesää, tuhat yötä”, „Ilman minua”, „Kuuleeko yö” i „Hei Buona Notte”. Wielkimi sukcesami wśród fińskich szlagierów były m.in. „Kotikadun tunnelmaa”, „Rakkaustarina” i „Siivet”. W latach 80. Paula Koivuniemi otrzymała dziewięć złotych płyt i jedną diamentową. W roku 1987 wygrała nagrodę Emma jako najlepsza wokalistka roku.
Lata 90. W latach 90. Paula Koivuniemi kontynuowała działalność sceniczną i wydawanie płyt, chociaż nie udało jej się wylansować tylu przebojów, co w poprzednim dziesięcioleciu. Stylistycznie jej muzyka była podobna do tej j z poprzednich lat: Nagrała wiele coverów zagranicznych hitów, ale także wiele własnych, często melancholijnych, fińskich szlagierów. Do tych pierwszych należą m.in. tłumaczenia z włoskiego, jak „Uskon huomiseen” i „Kulku ihmisen” z albumu Täyttä elämää (1991), a także „Rakkaus vain” („L’amore è”) włoskiego piosenkarza Toto Cutugno, z albumu Rakkaudella, sinun (1993).