Zygmunt Wiktor Antoni Mitera (ur. 17 stycznia 1903 w Skołyszynie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – harcerz, doktor inżynier geofizyki stosowanej, przedsiębiorca, wykładowca, podporucznik łączności rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 17 stycznia 1903 w Skołyszynie jako syn nauczycieli Adolfa i Walerii z Hnatowiczów w Skołyszynie. Jego braćmi byli legioniści: Stanisław (1890-1915), doktor historii, harcerz i nauczyciel, poległy w bitwie pod Kostiuchnówką, pośmiertnie odznaczony Orderem Virtuti Militari i Kazimierz (1897–1936), malarz, pedagog i krytyk sztuki.
Zygmunt uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 6 pułku artylerii polowej. Ukończył IV Gimnazjum Realne im. Henryka Sienkiewicza w Krakowie. W okresie nauki szkolnej był harcerzem, w 1920 zorganizował 9 Krakowską Drużynę Harcerską im. płk. Dionizego Czachowskiego (później pod nazwą „Błękitna Jedynka”), w 1923 był komendantem Hufca Kraków-Podgórze. W 1929 został absolwentem Wydziału Górniczego Akademia Górniczej w Krakowie, gdzie uzyskał tytuł inżyniera górniczego. Podczas studiów był asystentem w Katedrze Fizyki.