Ignacy Fabian Franciszek Drozdowski (ur. 20 stycznia 1886 w Sokalu, zm. 1940 w ZSRR) – major kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Jakuba i Anieli z Bazylewiczów urodzony 20 stycznia 1886 w Sokalu, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Awansowany do stopnia rotmistrza kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923 był oficerem 8 pułku ułanów w Krakowie. Następnie awansowany do stopnia majora kawalerii ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924. W 1924 był dowódcą szwadronu zapasowego w 10 pułku strzelców konnych, stacjonującego w Łańcucie. W 1928 był zastępcą dowódcy 6 pułku strzelców konnych, stacjonującego w garnizonie Żółkiew. Z dniem 31 stycznia 1932 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 jako major w stanie spoczynku był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VI jako oficer przewidziany do użycia w czasie wojny i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Rawa Ruska.