Jan Ruml (ur. 5 marca 1953 w Pradze) – czeski polityk, działacz opozycyjny w okresie przed aksamitną rewolucją, w latach 1992–1997 minister spraw wewnętrznych, założyciel i pierwszy przewodniczący Unii Wolności.
Życiorys Jego ojcem był dziennikarz i późniejszy opozycjonista Jiří Ruml. W 1972 zdał egzamin maturalny, przez cztery lata ubiegał się o przyjęcie na studia, jego podania odrzucano z uwagi na zaangażowanie polityczne ojca. Jan Ruml w konsekwencji podejmował się różnych prac, był m.in. palaczem, drwalem i pomocnikiem księgarza. Należał do aktywistów opozycyjnych w latach 70. i 80., sygnował Kartę 77, był jednym z jej koordynatorów, zajmował się dystrybucją prasy niezależnej. Należał do Komitetu Obrony Niesprawiedliwie Prześladowanych (VONS), współtworzył w 1987 początkowo drugoobiegowe „Lidové noviny”. Za prowadzoną działalność na początku lat 80. był przez rok więziony.