Eduard Bolesławowicz Nordman (, ur. 25 lutego 1922 w Rzeczycy, zm. 13 czerwca 2006 w Moskwie) – funkcjonariusz radzieckich organów bezpieczeństwa, generał major KGB, szef KGB Uzbeckiej SRR (1974–1978).
Życiorys W 1939 ukończył technikum, w latach 1939–1940 kierownik organizacji pionierskiej w szkole, 1940–1941 instruktor i kierownik wydziału rejonowego komitetu Komsomołu w obwodzie pińskim. Od lipca 1941 do lipca 1944 w ruchu partyzanckim w Białoruskiej SRR, pomocnik komisarza oddziału partyzanckiego, pomocnik komisarza brygady partyzanckiej im. Mołotowa, członek i sekretarz podziemnego Komitetu Obwodowego Komsomołu. Zimą 1941/1942 dowodził grupą wywiadowców w rajdzie partyzanckim po obwodach mińskim, pińskim i poleskim, od 1943 w WKP(b), od 1944 I sekretarz Komitetu Miejskiego Komsomołu w Pińsku, od 1950 I sekretarz rejonowego komitetu Komunistycznej Partii (bolszewików) Białorusi w obwodzie pińskim, od 1955 słuchacz Wyższej Szkoły Partyjnej przy KC KPZR. Od 20 września 1958 funkcjonariusz KGB, w latach 1958–1960 szef 4 Zarządu KGB przy Radzie Ministrów Białoruskiej SRR, 1960–1963 szef Zarządu KGB w obwodzie mińskim, 1965–1968 zastępca szefa Służby nr 1 II Zarządu Głównego KGB przy Radzie Ministrów ZSRR, od 21 czerwca 1968 do 19 października 1974 szef Zarządu KGB w Kraju Stawropolskim.